|
Romina Gernay, van de Sint-Amandusschool te Meulebeke, schrijft een gedicht over een knappe man , een verhaal over een bangerik... en een brief aan mezelf in 2006... Mijn knapperd, over hem wil ik vandaag iets zeggen, ik probeer het jullie uit te leggen. Misschien een zin, of meer een woord maar ik hoop dat hij niet alles hoort! Mijn knapperd, hij loopt en vliegt voor mij, en er gaat geen tijd voorbij, of hij heeft me vlug een zoen, zomaar, zonder dat ik iets moet doen! Een knuffel hier, een knuffel daar, dag en nacht staat hij voor mij klaar! Zijn foto heb ik altijd bij, hier in mijn tas, dicht bij mij. Wacht, ik haal hem even uit. Kijk, op reis met een gekke snuit! Soms maak ik hem wel boos, maar natuurlijk na een hele, korte poos, zit ik weer dicht bij zijn zachte benen. Hij is een echte schat, ik wou dat u er ook een had. Zo iemand die echt van je houdt, met hem in de buurt heb je het nooit benauwd. Zo één die luistert en die lacht, en die altijd op je wacht. Ach mensen, wat heeft het nog voor zin, die knapperd, hij heeft al een vriendin. Zo'n heel, lief meisje met zwart haar. Hij aanbidt ze, echt waar! Ach kom, ik verklaar me nog wat nader, voorlopig blijft mijn knapperd nog steeds mijn vader! Schrijver: Romina Gernay (11 jaar) geïnspireerd door... haar vader!
In klas deelt juffrouw Els de rapporten uit. Als Stijn, de stoere bonk van de klas, zijn rapport krijgt, zegt juffrouw Els tegen hem: Een dikke proficiat Stijn, jouw rapport kan niet beter zijn. Overal heb je alle punten. Ook voor medewerking in de klas, netheid en nauwkeurigheid, beleefdheid en verzorgd taalgebruik. Je ouders zullen tevreden zijn! Waw, denkt de verraste Stijn, gewoon fantastisch. Veel beter dan de vorige keer toen ik met 27/40 thuiskwam voor taal en 30/40 voor wiskunde. Voor iemand die de eerste van de klas is, mag dat niet gebeuren, had papa gezegd. Nu zullen ze opkijken! Triiiiiiiiiiiiiiiing!! doet de bel. Het is vier uur. Tot morgen, roept juffrouw Els nog, maar Stijn hoort het al niet meer. Hij is al op weg naar de fietsenstalling. Hij wil zo vlug mogelijk thuis zijn om het goede nieuws aan mama te vertellen. Hij racet door de schoolpoort. De Lindestraat in, dan de hoek om in de Veldstraat, nu nog de Kasteelstraat door en dan op weg naar Spoorweglaan nummer 21. Eindelijk, ik ben thuis, blaast de stoere bonk uit. Wat heb ik gereden, zegt Stijn terwijl hij de sleutel in het slot steekt. Mama, roept hij ongeduldig in de keuken. Hij smijt zijn jas op de tafel zo dat er een briefje van de tafel valt. Mama, roept Stijn nog een keer. Het blijft stil in huis. Ze zal in de tuin zijn, denkt Stijn. Maar ook in de tuin was mama niet. Waar zou ze toch kunnen zijn? vraagt Stijn zich af. Naar de winkel gaat ze nooit zonder dat ze iets gezegd heeft. Misschien is ze boven, denkt onze stoere bonk met kloppend hart. Ik zal eens gaan kijken. Stijn doet kamer na kamer maar mama is nergens te bespeuren. Uiteindelijk gaat Stijn naar beneden en samen met zijn poesje Animor gaat hij (trillend als een rietje) op een bank zitten. Plotseling hoort hij gerammel aan de voordeur. Vliegensvlug gaat hij achter de zetel zitten samen met Animor. De stoere bonk is nu heel, heel, heel bang. Ondertussen is "dat gerammel" naar de keuken gegaan. Stiiiiijn!! roept dat gerammel, ik ben thuis. Mama?! roept Stijn verbaasd. Stijn rent vlug naar de keuken met Animor op de arm. Mama, waar was je? Ik was zo bang. Ik heb je overal gezocht. Maar Stijn, zegt mama. Heb je dat briefje dan niet gevonden dat op tafel lag?? Daar stond in dat ik naar de kapster was. Het is vrijdag vandaag en papa moet voor zijn werk naar een receptie. Ik ga mee met hem en mijn haar lag nogal slordig. Dus heb ik naar de kapster gebeld en ze had om half vier nog een plaatsje over. Ik heb op de keukentafel een briefje nagelaten waarop stond dat ik naar de kapster was en dat ik rond vijf uur terug thuis ging zijn. Maar mama, er lag geen briefje op de keukentafel. Ik heb toch geen gezien. Wel, zegt mama, heb je niet toevallig je jas op tafel gesmeten zodat het briefje van tafel gewaaid is? Eeuh,... ja, mama, zegt Stijn blozend. Wel Stijn, als jij niet zo lui was geweest om je jas weg te hangen, dan was dit hele voorval niet gebeurd. Ooh... mama, voor ik het vergeet, we hebben ons rapport gekregen. Vol trots heeft Stijn zijn super-rapport aan mama. Mama is heel tevreden. Als papa thuiskomt, vertellen ze hem het hele voorval. Gelukkig kunnen ze er allemaal nog om lachen. Als papa en mama vertrekken, knipoogt papa nog eens en zegt lachend tegen de stoere-bonk-thuiswacht dat hij zijn trui niet op tafel mag smijten want anders zou hij de briefjes niet kunnen lezen!! Schrijver: Romina Gernay (11 jaar) EEN BRIEF AAN MEZELF IN 2006 ... Hallo Romina, Je bent nu in dit jaar, 2006, reeds 18 jaar. Studeer jij nu aan de universiteit te Kortrijk? Je wilde toch al van in het vijfde leerjaar voor licentiate Nederlands-Engels studeren? Hopelijk slaag je in je eerste jaar en kan je je studies verder zetten. 18 jaar, rijd jij nu al met een auto? Bomma kocht toch 7 jaar terug een spiksplinternieuwe Focus. Bij haar eerste proefrit beloofde ze je die toch omdat je zo wild enthousiast was over haar nieuwe wagen. Och ja, misschien rij je nu wel elke dag naar Kortrijk en 'geniet' je van de lange files. Ach meisje, en hoe zit het nu met je tanden die schots en scheef in de rij stonden? Ben je nu al van die beugel verlost? Weet je nog toen je elke keer zat te zwoegen om iets naar binnen te wurmen toen je van de orthodontist kwam. Hopelijk heb je nu al tanden die netjes in de rij staan. En die bril, nog zo iets. Wat vond iedereen het spijtig dat je al van in het derde kleuterklasje een bril droeg. Daar kwam nog bij dat je elke dag een uur als een zeerover de wereld moest inkijken: "Je linkeroog afdekken en je rechteroog zo activeren!", had de oogarts gezegd. Ach kind, hopelijk draag je nu al een paar jaar lenzen. En, ... euh ... , hoe moet ik het zeggen. 18 jaar dé leeftijd voor een vriendje. Wie, als ik vragen mag? Is het een grote, blonde, forsgebouwde bink uit de omtrek of een gewone jongen ook uit de universiteit. Of zit ik er helemaal naast. Het zal dat laatste wel zijn, denk ik. Mezelf kennende. Maar, ik ben zeker dat je nu al een vriendje hebt. Is het de ware? Denk je dat je er mee zal trouwen? Hoop je nog altijd dat je 2 kindjes zou krijgen? Nog altijd liefst 2 meisjes? Stuur zeker een geboortekaartje, ik zou je graag komen bezoeken. En hoe is het nog met je familie? Heeft je papa nog altijd les in zijn catecheseklas? Ik veronderstel van wel. En je mama, gaat ze nog altijd naar het bloemschikken, de aerobic en het vegetarisch koken? Dat is toch haar grote passie, nietwaar? Kan je zus Davina nog altijd zo goed Qruiella De Vill haar lach nabootsen? Wil ze er nog altijd zo goed op lijken? Ik moet lachen bij het idee alleen al! En je broer? Hoe stelt hij het nog op school? Is hij er nog altijd zo zeker van dat hij later metser zal worden? 0, en ik zou je geliefkoosde bomma nog vergeten die je die auto gaf. Is zij nog altijd zo handig met naald en draad? Naait zij dikwijls nog es een broek of rok die in de mode is? Ik denk het wel! Hé, en hoe zit het nog met je muziek en dictie? Of moet ik zeggen tegen dictie 'Algemene Verbale Vorming?' Heb je nu eindelijk terug les van je geliefde juffrouw Els de Pauw? Deze die altijd haar fel, blauw topje aan had met een grote decolleté en haar hoge hakken. Als er daarvoor ooit een wedstrijd wordt gehouden, wint zij zeker de eerste prijs!! Ik hoop voor jou dat je weer bij haar zit! En je gitaar doe je dat nu nog altijd? Ben je nog altijd verzot op blues en andere liedjes met ritme? Of heb je voor die gitaar geen tijd meer door je studies? En voor de rest, wat is er in de tijd tussen 1999 en 2006 allemaal al veranderd? Is de schoenenmode nu met nog hogere plateauschoenen of zijn het weer gewone klassieke schoenen die weer in de mode zijn? Geldt de wet nog altijd dat je maar vanaf je 18 jaar met de auto mag rijden of is dit vervroegd naar bijvoorbeeld 13 jaar? De huizen die er staan, zijn dat nu allemaal al grote villa's geworden of is het allemaal gebleven zoals het was? Zijn er nu nog gewone telefoons of heeft de G.S.M.-rage iedereen aangetast om halsoverkop een G.S.M. te doen kopen om mee te zijn met de tijd of voor de vrouwen om te 'stoefen' tegen hun vriendinnen? En zo kan ik nog doorgaan! Je moet het me maar eens vertellen of wel kom ik eens op bezoek. Tot over een paar jaar!! Groetjes, Romina Gernay, 05-11-'99 |