Om u even op te peppen,

zullen we nu een stukje rappen.

't Is geen bluf en 't is niet nep,

hier komt de Amandusrap.

Aan de Schutterij... aan de Schutterij... aan de Schutterijstraat nr. 6,

volgt men er al jaren les.

't Is een school met goede faam,

Sint-Amandus is haar naam.

Jaren kwamen, jaren gingen,

er gebeurden zoveel dingen.

De meesters van het oude nest,

speelden allen samen in een echt orkest.

Vroeger had men ook een zaal,

daar was er soms veel kabaal.

De hele vloer die dreunde mee

in de gouden jaren van de TD.

De toren stond daar bovenop,

de zwarte vlag soms in de top.

De koer had nog een groene long

waar menig vogeltje in zong.

De turnzaal noemde men soms bot,

de 'kerststal' of 'het soepekot'.

En viel er vaak een ruit aan scherven,

het kon de turnpret niet bederven.

Een jaar of anderhalf geleden,

kwam er een hijskraan aangereden.

Tussen 't stof en veel kabaal,

gaf de meester les via gebarentaal.

Verhuizen naar een nieuwe klas,

de groten waren in hun sas.

Overal nog een frisse kleur

en een zelfsluitende deur.

De speelplaats kreeg een nieuwe look,

een fietsenstalling in de hoek.

Een eetzaal als een restaurant,

alles is er bij de hand.

Voor beweging en voor sport

is er echt geen plaats tekort.

De sportzaal met veel mogelijkheden

maakt ons, kinderen, echt tevreden.

Zo kreeg onze school een nieuw gezicht:

fris, modern, toekomstgericht.

Daarvoor danken wij oprecht,

leve Sint-Amand, het mag gezegd!

T.g.v.: officiële opening St.-Amandusschool 23/05/'97

Guido Devolder	Geert Taillieu	Tom Bottelberge
idee	tekst	ritme