Het is mij duidelijk geworden dat een aantal kinderen van onze klassen gediscrimineerd worden doordat hun ouders niet over de nodige financiële middelen beschikken om zich een computer aan te schaffen. Als leerkracht moeten wij daarom in onze klassen aan ieder kind de kans geven om via de school, ook al is het maar enkele minuten per week, eens het internet te kunnen gebruiken.

Mijn project is daarom niet alleen doelstelling op zich, maar eveneens is het aanklacht. Door de computer en het internet zijn een aantal kinderen benadeeld. In één van de laatste personeelsvergaderingen op onze school heeft het mij getroffen dat een collega zei: "Voor ons lijkt het internet en de computer heel gewoon, maar er zijn kinderen die er nooit de kans zullen toe krijgen."

Inderdaad, weldra hebben deze kinderen een achterstand en zullen ze in hun leven minder kansen krijgen. Daarom is mijn project en mijn doel het volgende: tijdens elke les godsdienst krijgen twee leerlingen de kans om op een heel eenvoudige manier gebruik te maken van het internet. Er staan twee krukjes die zonder onnodig tijdverlies kunnen ingenomen worden. Deze leerlingen zijn bij voorkeur degenen die thuis niet over een computer en/of het internet beschikken.

Wanneer zij helemaal 'leek' zijn op het vlak van computergebruik, plaats ik iemand naast hen die al een hele stap verder staat. Het resultaat is navenant: kinderen komen thuis en zeggen trots tegen hun ouders dat ze die dag op school met het internet hebben gewerkt. Mij is het opgevallen dat kinderen bijzonder vlug 'met dergelijke kwesties' kunnen omgaan.

Met mijn eenvoudige project hoop ik enerzijds in mijn klas aandacht te geven aan computer kans-arme kinderen en hen gelukkig te maken. Anderzijds wil mijn project meteen een aanklacht zijn tegen de discriminatie van minder-behoeden en wil ik verkrijgen dat de scholen meer aandacht hebben voor dergelijke kinderen.